Blog poświęcony popularyzacji badań klimatycznych
Blog > Komentarze do wpisu

Trzy kobiety w meteorologii

Joanna Simpson była piewszą kobieta, która uzyskała doktorat z meteorologii. Peggy LeMone jest  prezydentem Amerykańskiego Towarzystwa Meteorolgicznego. Eugenia Kalney jest autorem najczęściej cytowanego artykułu w historii meteorologii.

Kariera Joanne Simpson zaczęła się w latach 1940 od kilku porad: „Żadna kobieta nie ma doktoratu z meteorologii. Żadna kobieta nie będzie miała doktoratu  z meteorologii. A nawet jak dostanie doktorat, to nikt jej nigdy nie zatrudni” (1946, profesor w Uniwersytecie Chicago).   „To nieprawdopodobna tragedia, kiedy widzę umysł mężczyzny z ciałem kobiety” (słynny meteorolg z Helsinek w 1948 roku).  „Badania chmur cumulus sa dobre dla małej dziewczynki, ponieważ żaden szanujący się meteorolog nie będzie się tym zajmował”  (profesor z MIT, 1946).  Simpson przez lata była modelem w USA dla kobiet zaczynających karierę meteorologiczną. Zajmowała się wieloma zagadnienieniami. M.in. problemem transporu energii z obszarów tropikalnych, cyklonami tropikalnymi,  pomiarami satelitarnymi  deszczu. W czasie II Wojny Światowej wiele kobiet w USA pracowało w meteorologii. Po wojnie, w latach 1940 był nacisk na dawanie miejsc pracy mężczyznom, ale wiele z kobiet zostało na swoich stanowiskach.   Problemy jakie miały kobiety zajmujące się w latach 1950-70  badaniami oceanograficznymi i meteorologicznymi związane były nie tylko ze stereotypami, ale też z regułami dotyczącymi zatrudniania rodziny w tym samym miejscu pracy.

Peggy LeMone pamiętam z artykułu o zabawnym tytule „Wszystko co zawsze chciałeś wiedzieć o chmurach stratocumulus ale bałeś się zapytać”. Peggy pracowała przez wiele lat w Narodowym Centrum Badań Atmosferycznych (NCAR).  W roku 1972, kiedy zaczynała swoją karierę w NCAR było tam tylko kilka kobiet, m.in. Joan Feynman, młodsza siostra znanego fizyka.  Mniej więcej w tym czasie Simpson i LeMone  opracowały razem raport na temat sytuacji kobiet w badaniach meteorologicznych, który opublikowały w 1974 w Biuletynie Amerykańskiego Stowarzyszenia Meteorolgicznego. Jednym z dużych problemów w intytucjach rządowych USA były wtedy reguły nepotyzmu – instytucje nie mogły zatrudniać rodzin.   NCAR wyrzucił wtedy Nancy Knight, która pracowała przez 11 lat ze swoim mężem Charlie Knightem (o nich też warto napisać bo opublikowali kiedyś artykuł ... o dwóch takich samych kryształkach lodu – podobno takich nie ma).  W meteorologii wiele problemów bada się za pomoca pomiarów w kampaniach pomiarowych gdzie gromadzi się kilkunastu  naukowców z unikalna aparaturą badawczą,  wykorzystywane są samoloty do lotów na róznych wysokościach (np do badania wpływu pyłu wulkanicznego na silniki samolotów).  Start samolotów odbywał się  np  w bazach wojskowych. Cześć problemów  w badaniach meteorologicznych było prozaicznych – nie było ubikacji dla kobiet w bazach wojskowych. Peggy LeMone prowadzi program dla młodych meteorologów, który istnieje do dziś i nazywa się GLOBE
http://classic.globe.gov/fsl/html/templ.cgi?new_cloud_quiz

Jest też szefową Amerykańskiego Towarzystwa Meteorologicznego.

(a tak przy okazji - w Polsce  meteorologiczną część programu GLOBE prowadzi Krzysztof Markowicz z Instytutu Geofizyki UW).

Eugenia Kalnay napisała artykuł meteorologiczny, który jest najczęściej cytowanym artykułem naukowych w historii meteorologii. Do dzis był cytowany w innych publikacjach naukowych 6871 (sześć tysięcy osiemset siedemdziesiąt jeden) razy. Ten artykuł  powinien przeczytać  każdy polski przeciwnik badań zmian klimatu, który plecie głupstwa, że dane meteorologiczne nie są dostępne dla wszystkich.  Tak naprawdę ten artykuł powinien znać każdy - blogerzy też - piszący o zmianch klimatu. Artykuł dotyczy tzw. reanalizy danych meteorologicznych.  Jednym z największych osiągnięć badań klimatu ostatniej dekady jest opracowanie w miarę spójnego zbioru danych meteorologicznych.   Co to jest reanaliza?  Jest to próba ujedorodnienia pomiarów z róznych okresów, gdzie były stosowane rózne techniki pomiarowe uwzględniając modele prognoz pogody. Tylko, że, uwaga, uwaga,  prognoza pogody jest robiona nie na przyszłość tylko w chwili kiedy zostały zrobione pomiary. Idea wydaje się z początku absurdalna, ale prawa fizyki wykorzystywane w modelach ograniczają błędy pomiarowe w miejscach gdzie te pomiary są rzadkie. Daje to możliwość na utworzenie zbioru danych, który uwzględnia pomiary nie tylko w danej chwili ale też i w poprzednich dniach.

Literatura obowiązkowa: E. Kalnay  oraz  współautorzy, 1996: The NCEP/NCAR 40-Year Reanalysis Project. Bull. Amer. Meteor. Soc., 1996, 77,437-431.

środa, 28 kwietnia 2010, pcirrus

Polecane wpisy

Komentarze
2010/04/29 12:47:30
BAMS (Bulletin of the American Meteorological Society) jest w pelni otwarty i masz dostep online do WSZYSTKICH publikowanych tam prac. Ta akurat jest tu:
journals.ametsoc.org/doi/abs/10.1175/1520-0477%281996%29077%3C0437%3ATNYRP%3E2.0.CO%3B2
AMS (American Meteorological Society) daje tez pelen dostep on-line do wszystkich artylulow publikowanych w innych czsopismach (J.Climate, JAS, e.t.c) starszych niz 5 lat:
journals.ametsoc.org/search/advanced