Blog poświęcony popularyzacji badań klimatycznych
Blog > Komentarze do wpisu

Syndrom Dysona i Łukasz Turski

Wśród wszystkich przeciwników hipotezy globalnego ocieplenia jest jedna grupa, którą bym określił grupą Syndromu Dysona.

Freeman Dyson jest niezwykle barwnym fizykiem.  Znany jest ze swoich przyczynków do elektrodynamiki kwantowej, pracował nad problemami fizyki matematycznej, topologii, teorii liczb. Spotkałem go, przez chwilę, w Instytucie Studiów Zaawansowanych w Princeton wiele lat temu, na początku lat 1990.  Już wtedy pisał pasjonujace eseje i książki dotyczące własciwie wszystkiego. „Zaburzając wszeświat” (Disturbing the Universe, 1977), „Nieskończone we wszystkich kierunkach” (Infinite in all directions 1988),  „Słońce, genom, internet”  (The Sun, the Genome, and the Internet -- Tools of Scientific Revolutions, 1999), „Światy wyobraźni” (Imagined World, 2000), „Początki życia” (Origins of Life, 1985) to tylko niektóre z jego książek.   Dyson należał do grupy JASON, naukowców doradzających rządowi amerykańskiem na temat róznych problemów naukowych dotyczące broni balistycznej, optyki, komunikacji z łodziami podwodnymi. Uważa się za naukowego buntownika. Ma zdecydowane stanowisko dotyczące badań klimatycznych.  W marcu  2009 roku niedzielny ilustrowany dodatek do New York Timesa opublikował wielostronicowy artykuł Nicholasa Dawidoffa dotyczący poglądów Dysona na klimat. Freeman uważa, że skoro dwutlenek węgla ogrzewa Ziemię, to jest to dobre dla roślin natomiast problem dwutlenku węgla można ewentualnie rozwiązać poprzez inżynierię genetyczną modyfikując genetycznie drzewa, tak żeby spowodowac zwiększoną sekwestrację. Freeman mówi o badaniach klimatycznych „Po prostu uważam, że wiele z wypowiedzi ekspertów klimatycznych jest absurdalnych. Nie dlatego, że wiem o tym lepiej,  chociaż nieco wiem. Moje obiekcje na temat propagandy o globalnym ociepleniu nie są związane ze sprawami technicznymi, o których wiem mało. Raczej, chodzi mi o sposób w jaki ci ludzie się zachowują, i o ich brak tolerancji na krytykę. Wydaje mi się, że własnie to najbardziej mnie denerwuje. Uważam, że główną różnicą pomiędzy mną i większościa ekspertów od badań klimatu jest to, że mam znacznie szerszy pogląd na całość problemu”  (wywiad z Freemanem Dysonem, 4 czerwca 2009, Freeman Dyson Takes on  the Climate Establishment, Yale, e360). 

Polskim Dysonem Freemanem jest Łukasz Turski.  Podobnie jak Dyson, Turski jest fizykiem. Zajmuje się materią skondensowaną, problemami adsorbcji gazów na powierzchni kryształów, falami spinowymi w ferromagnetykach (tutaj mają z Dysonem identyczne zainteresowania). Podobnie jak Dyson, Turski ma duży wkład w popularyzację nauki. To on wymyślił potrzebę istnienia w Polsce ekploratorium naukowego, realizowanego w Warszawie Centrum Nauki Kopernik. Turski też określa siebie jako buntownika naukowego.  Wprawdzie nie jest meteorologiem (chociaż krótko pracował w Instytucie Geofizki Uniwersyteu Warszawskiego i wsławił się tym, że chciał rozwiazać miejsce, w którym pracował), ale uważa, że naukowcy piszący raport IPCC manipulowali badaniami naukowymi. W lutym 2010 opublikował list w Gazecie Wyborczej  (Gazeta Wyborcza, Prof. Łukasz Turski: uznajmy błędy raportu IPCC i zrewidujmy go)   „Nie wiem, ile takich konfabulacji lub wyrzutek lobbystycznych jest w Raporcie, ale zapewniam czytelników "Gazety Wyborczej", że w prawdziwej nauce nie liczymy fałszerstw na procenty tekstu ... Dlaczego więc nie uznać błędu raportu i przystąpić natychmiast do jego szczegółowej rewizji. Sprawa ocieplenia klimatu jest zbyt ważna dla rozwoju cywilizacji na świecie, by ją podporządkować politycznie motywowanym decyzjom wynikającymi z politycznie motywowanych manipulacji badaniami naukowymi.”

Merytorycznie wypowiedzi Turskiego są wątpliwe - w pisaniu raportu i zbieraniu danych do raportu IPCC nie uczestniczyli oszuści i manipulanci tylko wybitni naukowcy o moralnym autorytecie tej samej klasy co Dyson czy Turski - członkowie Amerykańskiej Akademii Nauk, lauraci najwyższych nagród stowarzyszeń oceanograficznych i meteorologicznych, laureaci nagrody Nobla (Crutzen, Molina).   Dość łatwo dyskutować z głównym zarzutem Turskiego o manipulacji  rekonstrukcji temperatury. Napisałem o tym wiecej na Wikipedii w haśle Kontrowersja kija hokejowego
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kontrowersja_kija_hokejowego

Sprawa manipulacji rekonstrukcji temperatury była kilkakrotnie rozważana. M.in. na  życzenie Kongresu Stanów Zjednoczonych powstał specjalny komitet złożony z niezależnych ekspertów, którego zadaniem była analiza pracy krtykownej przez Turskiego (tzw rekonstrukcja MBH98). Panel opublikował wyniki swoich badań w 2006 i potwierdził wyniki artykułu MBH98.

Mimo, że wypowiedzi obu naukowców leżą poza zasięgiem ich wiedzy, to  możliwosci  polemiki są ograniczone.  Powodem jest, że obaj występują pod płaszczem buntownika naukowego działającego ponad „istniejącym układem”.   Przejechał się na tym Jim Hansen,  znany klimatolog amerykański, który na informację o rewelacjach Dysona w New York Times Magazine w 2009 odpowiedział telefonicznie -  „Musimy usmażyć większe rybki niż Freeman Dyson, który nie wie co mówi ... Skoro Dyson błądzi w meandrach spraw, które mają istotne znaczenie dla ludzkości i życia to powinien najpierw odrobić pracę domową – ale z tematu globalne ocieplenie jeszcze tego nie zrobił”.  Hansen natychmiast dostał po głowie za burzenie autorytetu i musiał odpowiedzieć w bardziej elegancki sposób.  

Oczywiście nie ma nic lepszego dla nauki niż krytyka i powtarzalność rezultatów. W nauce mie ma problemu z błednymi hipotezami (np o globalnym ociepleniu), bo te łatwo obalić, natomiast błędne dane pomiarowe to prawdziwy problem.  Tyle, że to co pisze Turski w „Gazecie Wyborczej” o oszustach z IPCC to duża przesada. 

sobota, 06 marca 2010, pcirrus

Polecane wpisy

  • Frank Sherwood Rowland

    10 marca zmarł Frank Sherwood Rowland, który pracował na Uniwersytecie Kalifornijskim w Irvine, trochę na południe od Los Angeles. Rowland pokazał, że freony (c

  • Masao Kanamitsu

    Niedawno umarł Masao Kanamitsu, jeden z autorów najbardziej cytowanego artykułu (około 8000 razy) kiedykolwiek napisanego przez fizyka atmosfery. Był z pochodze

  • Stephen H. Schneider

    Stephen Schneider umarł w poniedziałek, 19 lipca 2010 roku w wieku 65 lat. Był popularyzatorem wiedzy na temat zmian klimatu. Dla fizyki atmosfery był osobą tak

  • Pytania na marginesie COP24

    Trwa nadal szczyt klimatyczny w Katowicach (miasto nawet ogłosiło uruchomienie sieci czujników mierzących jakość powietrza z tej okazji), pełno jest debat, obur

  • Na Południu zmiany

    Stara piosenka głosi, że w Południowej Kalifornii nigdy nie pada (mało kto słucha dość uważnie by dostrzec, że nie pada, lecz leje). Jeśli nie pada, to jest suc